Ár bréfberans

Ár bréfberans kom fyrst út 1995 og er þriðja skáldsaga Kristjáns Kristjánssonar. Jónas Jóhannsson bréfberi er ekki eins og fólk er flest. Í dagbók skráir hann atburði eins árs í lífi sínu samhliða því að hann rifjar upp það sem á daga hans hefur drifið frá því hann lenti í alvarlegu slysi sem umbyltir allri tilveru hans.

„Það sem grípur augað hins vegar strax í upphafi bókar er af hvílíkri natni höfundur byggir söguna upp. Hann notar dagbókarform. En til að forðast langdregna útúrdúra sem ekki koma meginefninu við og sparðatínslu lætur hann Jónas, aðalpersónuna, týna dagbókinni í flutningum og finna hana aftur alla rennblauta og ólæsilega. Hann þarf því að segja sögu tveggja tíma til að koma sögu sinni á framfæri. Annars vegar endursegir hann efni týndu dagbókarinnar rúmt ár aftur í tímann og hins vegar rekur hann sögu sína á ritunartíma. Með þessu móti tekst höfundi að skapa ákveðna spennu. Hægt og hægt raðast saman sálfræðileg mósaíkmynd uns sagan rís hæst í ákveðnum atburði og einmitt þá að honum loknum tengjast tímasviðin saman (...) Saga Kristjáns er heildstæð, frásögnin markviss og textinn aðgengilegur. Hann velur sér óvenjulegt, jafnvel sjúklegt ástand aðalpersónunnar sem viðfangsefni til að koma á framfæri í senn almennri og sértækri krufningu á veru mannsins.“ Skafti Þ. Halldórsson, Morgunblaðið.

„Áhrifum nær höfundur með skemmtilegri frásagnartækni. Maður bíður spenntur eftir hverju broti sem fyllir upp í myndina. Þannig er spennan mögnuð og hryllingurinn í sögunni kemur hægt og bítandi fram.“ Eiríkur Guðmundsson, RÚV